Banner-Logo

9. Pewność siebie i samoocena

Wyniki uczniów

Pewność siebie i samoocena

Zadanie rozwijające:

Spór rodzinny

CZAS TRWANIA 90 minut
Wymagania dotyczące pomieszczenia Przygotuj salę, tak by cała klasa mogła widzieć „aktorów“.
Cel edukacyjny
  • młodzi ludzie są pewni siebie i aktywnie angażują się na forum/ w sytuacje poza ich strefą komfortu;
  • młodzi ludzie chętnie podejmują nowe działania i spotykają nowych ludzi;
  • dostrzegają różne nastawienia względem konfliktu;
  • rozumieją wpływ emocji na wynik konfliktu;
  • biorą pod uwagę własną odpowiedzialność za konflikt;
  • omawiają różnice kulturowe w odniesieniu do konfliktu.
Opis zadania (krok po kroku)
0.00 Wyjaśnij, że zadanie będzie się składało z krótkiej scenki odegranej przez niektórych uczniów. Uczniowie, którzy nie biorą udziału w scence, obserwują, jak rozgrywa się prezentowany konflikt i jaką rolę odgrywa każdy z jego uczestników. Powinni również robić notatki, aby być w stanie wymienić różne emocje i postawy prezentowane przez „aktorów“. Odczytaj klasie scenariusz oraz poproś aktorów, by odegrali scenkę.
5.00 Po upływie dwóch minut, zapowiadaj zmianę gatunku: teatr, opera mydlana, kryminał. Scenki powinny być odgrywane do momentu, aż uczniowie dojdą do porozumienia lub gdy poczujesz, że główny cel został osiągnięty.
8.00 Podziękuj czterem aktorom i zbierz całą klasę, by omówić zadanie i przeprowadzić ewaluację.
20.00 Omówienie i ewaluacja
Na początek poproś czterech aktorów, by wyszli ze swojej roli i opowiedzieli o procesie:
  • Jak ich zdaniem udało się odgrywanie scenki?
  • Czy ciężko było odgrywać rolę, która została im przydzielona? Czy są zadowoleni z tego, jak wykonali to zadanie?
30.00

Pytania do całej klasy:

  • Czy Waszym zdaniem, scenariusz był realistyczny? Czy taka różnica zdań mogłaby mieć miejsce w Twojej rodzinie czy społeczeństwie?
  • Jakie emocje można zauważyć w przypadku bohaterów scenek? Które były mniej, a które bardziej pomocne przy dążeniu do pokojowego rozwiązania?
  • Czy myślisz, że różne emocje okazywane przez ludzi (czy nawet emocje, które odczuwają) są zależne od kultury danych osób?
  • Jak można wytłumaczyć nastawienie Avy podczas tego konfliktu? Czy słusznie nie angażowała się w kłótnie?
  • Czy myślisz, że zasadniczo ważne jest „dojście do porozumienia“ czy osiągnięcie „właściwego wyniku“? Jakie występują zagrożenia przy dążeniu do nich?
  • Czy pamiętasz sytuację, podobną do tej przedstawionej w scenariuszu, w której brałeś udział? Która z ról najtrafniej opisuje postawę jaką wówczas przyjąłeś?
  • Czy przedstawiony konflikt jest prawdziwy? Czy są inne „typowe“ konflikty międzypokoleniowe w Twoim społeczeństwie?
  • Czy z zaprezentowanej scenki możesz dowiedzieć się, jak należy się zachować podczas konfliktu? Czy myślisz, że te informacje mogłyby być przydatne w innych sytuacjach i innych kulturach?
Materiały

Skseruj scenariusz oraz role i rozdaj czterem ochotnikom tuż przed rozpoczęciem sesji. Wyjaśnij, że powinni odegrać spotkanie rodzinne do momentu, aż znajdą rozwiązanie dla opisanego konfliktu. Jeżeli myślisz, że to pomoże, poproś, by przygotowali się do zmian gatunku, które będziesz ogłaszać podczas przedstawienia (na przykład opera mydlana, thriller (patrz poniżej). Uczniowie nie powinni pokazywać sobie nawzajem kart z przydzieloną rolę.

Notatniki i długopisy dla pozostałych uczniów.

Pomoce naukowe i wyposażenie

Możesz zapytać, czy są ochotnicy do odegrania czterech ról, lub wskazać samodzielnie osoby, które wiesz, że poradzą sobie z danym zadaniem. Po rozdaniu ról, daj aktorom kilka minut na przygotowanie się, a ty w tym czasie wyjaśnij zadanie pozostałym uczniom. Może to być również okazja, by zachęcić ich do udzielenia wsparcia osobom ogrywającym role.
Nie pozwól, by przedstawienie trwało zbyt długo: zmień gatunek, jeśli widzisz, że tempo spada, lub jeśli czujesz, że aktorzy nie posuwają się na przód. Upewnij się, że będziesz mieć jeszcze co najmniej 30 minut na omówienie i ewaluację, gdyż to zadanie może dostarczyć ważnych perspektyw edukacyjnych. W zależności od aktorów i od tego, jak udaje się przedstawienie, możesz wprowadzić zmianę gatunku, ale raczej pozwól na kontunuowanie danej scenki, by w pełni wykorzystać rozwój fabuły.
Gdy będziecie omawiać emocje zaobserwowane przez pozostałych uczniów, powiedz im, że aktorzy zostali poproszeniu o przedstawienie następujących rodzajów nastawienia:

Konkurencja (Nadia)
Współpraca (Mariam)
Uległość (Afram)
Unikanie (Ava)
 
Uczniowie niemal na pewno uznają współpracę jako najbardziej odpowiednie podejście przy szukaniu porozumienia, jednak warto zgłębić przykłady konfliktów, gdzie współpraca nie jest właściwa: na przykład, gdy współpraca może oznaczać łamanie pewnych zasad.

Komentarze Zadanie oparte jest na Teatrze Uciśnionych (ang. Theater of the Opressed) Augusa Boali, który jest przeznaczony nie tylko dla aktorów. Upewnij się jednak, że klasie odpowiada taki rodzaj pracy i że aktorzy nie będą się czuć nieswojo w związku z odgrywaniem swojej roli w obecności rówieśników.

 

Scenariusz i kartki z opisem roli

Scenariusz
Przedstawiana scenka to pierwsze od wielu miesięcy spotkanie rodzinne. Właśnie zaczęła się kolacja, kiedy dziadek Afram zwrócił się do swojej 15 letniej wnuczki, Miriam, i zapytał ją, co chciałaby studiować. Miriam nie powiedziała swojej rodzinie, że planuje iść do szkoły teatralnej. Jej rodzice zawsze myśleli, że pójdzie w ślady cioci Avy i zostanie pielęgniarką. Zdecydowała więc, że czas powiedzieć wszystkim o swoich planach.

Oprócz Mariam, Aframa i Avy przy stole jest również Nadia, matka Marian.

 

Nadia
Jesteś przekonana, że Twoja córka będzie nieszczęśliwa, jeśli wybierze aktorstwo. Jest to zawód, w którym znalezienie pracy jest trudne i niepewne. Nie zapewnia bezpieczeństwa finansowego. Nie możesz zaakceptować tego, że pójdzie do szkoły teatralnej, mimo że widzisz, iż zdecydowała, że właśnie to chce robić. Postrzegasz to jako złą decyzję i wiesz, że Twoja córka będzie jej później żałować.

Chociaż jest zła, że nie popierasz jej decyzji, nie zmienisz zdania, bo wierzysz, że będzie Ci wdzięczna, gdy lepiej zrozumie całą sytuację. Wiesz, że tak będzie lepiej dla jej przyszłego szczęścia i bezpieczeństwa.

Ava
Jesteś pielęgniarką i rozumiesz bardzo dobrze wszelkie trudności związane z pracą w tym zawodzie. Nie widzisz dobrych stron pomysłu, by Mariam została pielęgniarką, ale nie zamierzasz opowiadać się po żadnej ze stron podczas tego sporu. Myślisz, że ta decyzja Cię nie dotyczy: dotyczy Mariam i jej rodziców. Wierzysz, że Marian będzie w stanie zdecydować, co jest najlepsze dla niej, ale nie sądzisz, że powinnaś mówić to teraz na głos.
Afram
Bardzo kochasz swoją wnuczkę, ale jesteś zaskoczony i rozczarowany jej decyzją o szkole teatralnej. Wiesz, że jest bardzo zdolna i mogłaby odnieść sukces w wielu dziedzinach i będziesz próbował ją przekonać, by studiowała coś bardziej odpowiedniego. Wierzysz, że teatr nie jest przydatny, a młode kobiety, które tam pracują, nie cieszą się dobrą reputacją. Wolałbyś, żeby znalazła coś budzącego respekt, coś bardziej opłacalnego i bardziej dopasowanego do jej zdolności.
Nie chcesz jednak naciskać na Mariam, by robiła coś, co jej nie interesuje albo nie uszczęśliwi. Ostatecznie byłbyś gotowy na zaakceptowanie jej decyzji, jeżeli jest pewna, że nie może robić nic innego.
Mariam
Rozważałaś tę decyzję wiele miesięcy, ale nie rozmawiałaś o niej wcześniej z rodziną. Wiesz, że teatr jest tym, czym chcesz się zająć, by zostać profesjonalną aktorką.
Jesteś pewna, że chcesz to robić. Nie ulegasz naciskom ze strony rodziny, by uprawiać zawód, który Cię nie interesuje.
Wiesz, że nauka czegoś innego jako opcji rezerwowej nie ma sensu. Byłoby to zbyt kosztowne i czasochłonne, oraz utrudniłoby Ci robienie tego, w czym jesteś dobra. Nie zmienisz swojej decyzji o pójściu do szkoły teatralnej, ale chcesz uzyskać wsparcie rodziny, więc spróbujesz im wytłumaczyć swoją decyzję najlepiej jak potrafisz i postarasz się, by poznali Twój punkt widzenia.

 

Wyniki uczniów

Pewność siebie i samoocena

Zadanie ewaluacyjnee:

Dyskusja metodą Fishbowl

Kryteria oceny (stwierdzenia są sformułowane w pierwszej osobie, ale mogą być użyte do oceny uczniów dokonywanej przez nauczyciela, oraz do samooceny uczniów).
Początkujące Rozwijająca się Ugruntowana
Z pewnością siebie angażuję się w zadania w małych grupach z kolegami.

Cenię indywidualność – swoją, oraz innych.

Z pewnością siebie poznaję nowych ludzi, wykonuję nowe zadania. Jestem otwarty na nowe pomysły i nowe perspektywy.

Cenię indywidualność – swoją oraz innych.

Uczę się na trudnych doświadczeniach.

Z pewnością siebie podejmuję się nowych zadań, spotykam nowych ludzi oraz wykonuję pracę w warunkach, które nie są mi znane.

Jestem otwarty na nowe pomysły i perspektywy, które kwestionują moje własne.

Cenię indywidualność – swoją oraz innych.

Uczę się na trudnych doświadczeniach.

Jestem zdeterminowany, by osiągać swoje cele.

CZAS TRWANIA Godzina lub dwie
Wymagania dotyczące pomieszczenia Upewnij się, że jest miejsce na ustawienie krzeseł do dyskusji metodą Fishbowl:
  • kilka krzeseł tworzy wewnętrzny krąg (w razie potrzeby, należy umieścić je na podwyższeniu tak, aby były widoczne dla wszystkich);
  • krzesła i/lub okrągłe stoły ustawione wokół wewnętrznego kręgu;
  • przejścia umożliwiające łatwy dostęp do wewnętrznego kręgu;
  • mikrofony w razie potrzeby;
  • flipcharty na ścianach by zapisywać słownie lub graficznie kluczowe pomysły.
Opis zadania ewaluacyjnego (krok po kroku)
  Rozmowa w niewielkiej grupie lub dialog między grupami obserwatorów / słuchaczy
Sztafeta jest ćwiczeniem eksperymentalnym i umożliwia aktywny udział w dyskusji tym, którzy są w wewnętrznym kręgu i uważną obserwację tym poza nim. Pomyśl o wewnętrznym kręgu jako o głównej scenie z widzami dookoła niej. Typowy krąg składa się z kręgu krzeseł dla od pięciu do ośmiu osób i większej liczby krzeseł dla obserwatorów znajdujących się wokół wewnętrznego kręgu.

Etapy:

0.00
  1. Zaproponuj główny temat dyskusji: może być to indywidualna perspektywa dotycząca danej kwestii, sesja pytań i odpowiedzi dotycząca wcześniejszej poruszanego tematu lub przeżyć lub debata między różnymi interesariuszami.
5.00
  1. Poproś uczniów, aby przez kilka minut pomyśleli o zaproponowanym temacie i zapisali na karteczkach samoprzylepnych pytanie lub kwestie, którą chcieliby omówić podczas zadania.
  2. Umieść karteczki w kapeluszu lub pudełku.
15.00
  1. 4. Zaproś trzech uczniów do wewnętrznego kręgu i powiedz reszcie grupy, aby usiadła w kręgu dookoła nich. Poproś uczniów w wewnętrznym kręgu, aby zaczęli „wyławiać: pytania z pudełka i omawiali je. Powinni poświęcić im wystarczająco dużo czasu, zanim przejdą do następnego zagadnienia. Powiedz klasie, że gdy ktoś z zewnętrznego kręgu chce przyłączyć się do dyskusji, powinien dotknąć ramienia osoby w wewnętrznym kręgu, którą chce zastąpić i usiąść na jej miejscu. Osoba, która została dotknięta musi odejść do zewnętrznego kręgu.
    (30 min minimum)
45.00 Upewnij się, że dyskusja w wewnętrznym kole skupia się na danym temacie, oraz, że występuje zamiana aktorów z wewnętrznego i zewnętrznego kręgu.
60.00 Gdy sesja dobiegnie końca, następuje omówienie w oparciu o następujące pytania:
  • Jak czułeś się będąc członkiem zewnętrznego i wewnętrznego kręgu?
  • Jak wyglądała dynamika klasy podczas sesji?
  • Czy jesteś zadowolony z dyskusji i z odpowiedzi na pytania?
  • Czego się nauczyłeś, co może Ci się przydać w przyszłości?

- Obserwuj uczniów i oceń ich, biorąc pod uwagę poziom spełnienia kryteriów oceny.

Materiały Markery, długopisy, karteczki samoprzylepne, pudełko lub kapelusz, flipchart
Pomoce naukowe i wyposażenie

Dzielenie się wiedzą: http://www.kstoolkit.org/Fish+Bowl http://wbi.worldbank.org/sske/Data/wbi/wbicms/files/drupal-acquia/wbi/document_repository/art_of_knowledge_exchange_full_.pdf